Leestijd: 4 à 5 minuten, afhankelijk hoe snel je leest.
Van Bilbao naar Finisterre en weer terug. Via Oost-Asturië, West-Asturië, Galicië, de omgeving van León en Cantabrië. Een reis die begon als een idee van mijn man en eindigde als één grote bevestiging: soms hoef je alleen maar op pad te gaan.
Geen zin om te lezen? Via deze link kun je ook een mini-impressie kijken van onze reis. Het is een kort filmpje van bijna 2 minuten. 😊
Na ons superleuk verjaardagsfeestje vertrokken wij begin september naar Noord Spanje.

Mijn man Jack had Noord Spanje al een tijdje hoog op zijn verlanglijstje staan. Mijn lijf stond niet meteen te springen. Noord Spanje? Mwah. En ook een beetje vanwege het weer.
Al weet en vertrouw ik dat waar ik ook ga, het altijd mooi weer is. Zelfs als anderen zeggen dat dat niet zo is. Mijn reizen naar Schotland zijn daar inmiddels een mooi voorbeeld van. En jawel: ook nu hadden we prachtig, zonnig en warm weer. Pas op de dag dat we naar huis gingen, werd het weer minder.
Achteraf bleek ook hoe we überhaupt in Noord Spanje terechtkwamen, al een voorproefje van de hele reis.
We hadden het gebied getipt gekregen van de schoondochter van Jack, die notabene uit Madrid komt en dit de mooiste streek van Spanje vindt.
In januari gingen we naar de Vakantiebeurs. Een beurs is niet bepaald mijn favoriete plek, veel te druk, maar we hadden gehoord dat het heel leuk zou zijn. Dus kozen we een doordeweekse dag. En waar zo’n ogenschijnlijk simpel uitje al niet toe kan leiden…
Daar zagen we de stand van Ardanza Reizen. Zij organiseren vanuit Spanje met plezier en passie kleinschalige reizen op maat door Spanje en Portugal. We hadden een leuk gesprek met een medewerker van het team en ik stuurde ze direct na ons bezoek een mail met onze wensen.
Niet veel later belde Anne, de eigenaresse, mij persoonlijk op. Er volgde al snel een vrijblijvend voorstel en ze had echt goed geluisterd naar wat wij wilden. Na een nachtje slapen zeiden we ja. En daarmee kon de voorpret beginnen.
Hoe meer ik mij vervolgens in de reis en het gebied verdiepte, hoe enthousiaster ik werd. Enne, de Vakantiebeurs vonden wij superleuk! Volgend jaar gaan we weer. 😅
Bilbao: Gilda, Txakoli en luisteren naar je lijf
We begonnen met een paar nachten in Bilbao, waar we heerlijk verbleven aan het gezellige en levendige Plaza Nueva. Bilbao is een hele leuke stad!
Daar maakten we kennis met pintxos en in het bijzonder met de Gilda. En daar hoort, vertelde een gids ons, echt een glaasje Txakoli bij.
Ik had al jaren geen alcohol gedronken, maar mijn lijf zei hier ineens heel duidelijk: Ja!
Dus ik luisterde en het was goddelijk. Ik heb er enorm van genoten en mijn lijf reageerde er verder helemaal niet vervelend op. Hetzelfde gebeurde met koffie.
Thuis drink ik eigenlijk alleen thee en water en zonder bewuste reden drink ik geen koffie. Maar daar had ik ineens zo’n zin in een café con leche. En ook die smaakte heerlijk. Hoe meer ik mijn lijf volg, hoe meer ik merk hoe kloppend het kan voelen en het dus ook geen kwaad kan.
Tijdens een leuke fietstour ontdekten we Bilbao verder en daarna haalden we onze huurauto op.
De dame achter de balie vertelde dat onze auto op parkeerplek 55 stond. Ik dacht: “Dat begint al goed!” 55 is namelijk een knipoog van mijn biologische vader.
Natuurlijk keek ik vervolgens eerst naar het kenteken. En ja hoor: dit keer een duidelijke knipoog van mijn adoptievader. Mijn hart maakte een sprongetje.
Daarna zag ik pas de auto. Ook daar werd ik blij van: ruim, mooi en met een hoge instap.
Helemaal klaar voor de komende weken!
Van levendig naar stil: Oost-Asturië
Toen we richting Oost-Asturië reden, viel ons direct op hoe prachtig groen het onderweg was.
Wat een contrast met Bilbao.

Ons tweede verblijf was een authentieke casona, hoog in de bergen, met uitzicht over de Sueve.
Ineens waren daar stilte, rust en ruimte. En een enorme verwennerij.

De gastheer was zonder twijfel de meest bijzondere gastheer die we tijdens onze reis ontmoetten. Zijn authentieke casona, zijn gastvrijheid en de manier waarop hij ons welkom liet voelen: alles klopte. En dan zijn eten… Echt waanzinnig lekker en met zoveel liefde en aandacht bereid.
Eigenlijk gold dat voor de hele reis. Noord Spanje staat bekend om het uitzonderlijk lekkere eten en dat kunnen wij nu alleen maar beamen.
We gingen een dag kanovaren en hebben enorm moeten lachen om de zin: “Follow the reds.”
Veel Spanjaarden kunnen nauwelijks Engels. Ze bedoelden: volg de mensen met een rood vestje aan en dan kom je vanzelf op de juiste plek.

Gelukkig kan ik een beetje Spaans en vind ik het heel leuk om die taal te leren, dus ik heb daar lekker kunnen oefenen.
We ontdekten verschillende plaatsen, waaronder Villaviciosa, Lastres, Ribadesella en Llanes.
En natuurlijk vonden we er ook prachtige stranden.
Voetbal voor €15 en een compleet andere sfeer
In Gijón bezochten we spontaan een voetbalwedstrijd: Sporting Gijón tegen CD Eldense.
Kaartje: €15 via een soort marktplaats. Dus het was even afwachten hoe betrouwbaar dat zou zijn, maar we konden zo het stadion binnen en hadden topplaatsen.
Helaas verloor de thuisploeg met 0-1, maar wat hebben we genoten!
Het was zo leuk om hier de sfeer te proeven en voetbal eens op deze manier mee te maken. Het voelde totaal anders dan een wedstrijd bijwonen in Nederland.
Veel gemoedelijker en een onvergetelijke ervaring!

Later bezochten we in Astorga nog een voetbalwedstrijd. We hadden de smaak te pakken. Opnieuw €15 per kaartje. Alleen was het contrast enorm. Waar er in Gijón zo’n 30.000 mensen in het stadion konden, waren het er in Astorga misschien nog geen 3.000, maar dit keer wonnen ze gelukkig wel, met 3-0.
Cudillero, Oviedo en… waar is de loodgieter?
In Cudillero verbleven we in een luxueus herenhuis uit 1877. Een prachtige, ruime kamer met een ruim balkon. We bezochten het gezellige vissersdorpje en brachten een dag aan het strand door.

Daarna gingen we naar Oviedo. Een leuke stad, waarvan we aanvankelijk dachten dat we hem wel zo’n beetje gezien hadden. Tot we in zo’n toeristentreintje stapten. Een van mijn favoriete attracties als ik op reis ben. En toen bleek dat we een enorm gedeelte van de stad helemaal nog niet hadden gezien.
Oviedo leverde ons trouwens ook een van de grappigste momenten van de reis op.
We waren op zoek naar een plein met een fontein. Dus vroeg ik in mijn beste Spaans aan een ober waar de fontein was. Hij keek mij aan en zei dat het de naam van de wijk was.
Huh? Ik pakte Google Translate erbij. En toen zag ik dat ik hem helemaal niet had gevraagd waar de fontein was. Ik had gevraagd: “Waar is de loodgieter?”
We kwamen niet meer bij. Of we uiteindelijk wel of niet bij het juiste plein waren, deed er eigenlijk niet meer toe. Sommige Spaanse vervoegingen kunnen blijkbaar ineens een compleet andere betekenis krijgen. En misschien was dat wel precies de les: je hoeft niet alles goed te doen om een geweldige tijd te hebben.
Blauwe roos, vlinders en andere knipoogjes
En toen begon ook de synchroniciteit zich steeds duidelijker te laten zien.
Ik had gevraagd om een blauwe roos als bevestiging voor een idee dat ik had als opvolger van de Jaarreading. Toen we op, wat later dus wel het plein van de fontein bleek te zijn, waren…
Wat denk je? Juist.
Daar was de blauwe roos.

Ook dieren kwamen steeds op precies het juiste moment op mijn pad: een konijn, een eekhoorn, een sprinkhaan, witte en gele vlinders en ook grote spinnen. Iehhh.
Ik heb het gevoel dat ze er niet voor niets waren. Alsof de reis voortdurend kleine knipoogjes gaf.
Santiago de Compostela en Finisterre
Daarna reden we richting Santiago de Compostela en Finisterre.

We verbleven op een hele bijzondere, monumentale herenboerderij midden in het bos. Een authentieke kamer, prachtig uitzicht over de groene heuvels en vooral: stilte.
Omdat het wat verder van de bewoonde wereld lag, aten we iedere avond daar.
En dat was niet bepaald een straf. Iedere avond kregen we een voortreffelijk driegangendiner.
Echt een feestje. Ook hier proefde je de liefde en passie van de kok.
Santiago de Compostela vond ik bijzonder indrukwekkend.
We dachten vooraf dat het een klein dorp zou zijn, maar het bleek een prachtige stad vol historie, monumenten, studenten en cultuur.
We maakten weer een ritje met het toeristentreintje en bezochten natuurlijk de prachtige kathedraal tijdens een excursie. Maar misschien vond ik het plein ervoor nog wel indrukwekkender.
Al die pelgrims die vanuit alle windrichtingen aankomen lopen. Ieder met zijn eigen rugzak.
Letterlijk en figuurlijk. Al die emoties waren zo voelbaar.
We bezochten ook Luarca en reden helemaal naar Finisterre, het meest westelijke punt van het Iberisch schiereiland.

Hierna gingen we langzaam weer terug richting het oosten.
Astorga: chocolade, Gaudí en een onverwacht veilige massage
Vanuit Galicië gingen we richting Astorga, hoog op de Meseta gelegen en op het kruispunt van eeuwenoude routes en de Camino de Santiago.
Hier verbleven we in een prachtige ruime suite, waar Napoleon ooit ook zou hebben geslapen. Of dat klopt, geen idee, maar vond het wel een leuke gedachte.
We bezochten het prachtige paleis van Gaudí en het chocolademuseum. Astorga bleek namelijk al vanaf de achttiende eeuw een belangrijk centrum voor chocoladeproductie te zijn.
Ook hier bezochten we dus een voetbalwedstrijd en ik boekte een massage bij een spa-hotel.
Voor het eerst door een mannelijke masseur. Mijn eerste reactie was: “Uh… een man?” Maar ik voelde me veilig en het bleek verrassend goed te zijn.
Ook zo’n klein moment waarop je merkt dat je eerste reactie niet altijd hoeft te bepalen hoe iets uiteindelijk voelt.
Picos de Europa: vliegen, vrijheid en vertrouwen
Ons laatste verblijf was in de Picos de Europa, in de vallei van Liébana, vlak bij Potes.
Een hotel dat inmiddels een bijzondere betekenis voor ons heeft gekregen.
Het was het hotel van de beer. 😊
De weg ernaartoe was adembenemend. Potes zelf is prachtig, met stenen bruggen, smalle straatjes, oude herenhuizen en verdedigingstorens. We bezochten de Torre del Infantado en gingen met de beroemde kabelbaan Fuente Dé omhoog. In vier minuten steeg je duizend meter.

En daar, bovenop die berg, kreeg ik ineens een inzicht. Ik moest terugdenken aan de Magic Tea die ik in 2015 voor het eerst organiseerde. Daar deelde ik met deelnemers de betekenis van FLY: First Love Yourself. FLY staat ook voor vliegen, vrijheid en vertrouwen.

En alles begint bij het houden van jezelf. Een goede relatie met een ander begint bij een goede relatie met jezelf. Wees lief voor jezelf. Zorg goed voor jezelf. Je bent precies goed zoals je bent.
Daarvoor hoef je eigenlijk alleen maar te zijn. Het leven is als een slingerfeestje, maar je moet wel zelf de slingers ophangen. En precies dat had ik kort daarvoor letterlijk en figuurlijk weer gedaan. Het voelde als The V-Way. Mijn manier van leven.

The V-Way
Voor wie mij al langer volgt of ons boek Zielsvriendschap heeft gelezen:
V-Power is voor mij de kracht die door je heen stroomt wanneer je trouw bent aan je Ziel en durft te vertrouwen op het grotere geheel.
De energie die je zacht en sterk maakt. Open en geaard. Nieuwsgierig en moedig. De brandstof die je in beweging zet. En ook hier kwam de synchroniciteit weer om de hoek kijken.
Ik had een paar nachten ervoor gedroomd over een oud-collega met de naam Vie. Op het vliegveld van Bilbao dacht ik hieraan en keek ik naar links. Wie stond daar? Juist. Daar stond Vie. En alsof dat nog niet genoeg was, las ik na thuiskomst dat er bij ons in de buurt letterlijk een Vieweg is. Vaak kun je het niet bedenken. Je kunt het alleen maar meemaken.
De reis die me weer liet voelen hoe bijzonder dit leven is
Een dag voor ons vertrek hoorde ik dat een oud-klasgenootje met wie ik destijds heel goed bevriend was plotseling is overleden.
Tijdens de vakantie besefte ik dat er al twee klasgenoten uit diezelfde eerste klas van de middelbare school op jonge leeftijd waren overleden.
En ineens voelde ik nog sterker hoe gezegend ik ben dat ik iedere dag van dit fysieke leven op aarde mag genieten. Ik zei tegen Jack: “Iedereen die zegt dat de aarde steeds verrotter wordt, zou eigenlijk eens vaker moeten gaan reizen.”
Niet om weg te vluchten, maar om je te laten verrijken. Want de aarde heeft zoveel moois te bieden.
En nee, ik steek mijn kop niet in het zand. Ik ken het tegenovergestelde ook, maar misschien is juist dat wat het leven zo uniek maakt. Het is en-en.
Dat is ook de boodschap die Lisan en ik met Zielsvriendschap de wereld in willen brengen.
En terwijl we bij het heerlijke zwembad lagen, kreeg ik ineens een boodschap door van een overleden zus. Of ik die wilde doorgeven. Dat heb ik gedaan en gelukkig stond degene voor wie de boodschap bedoeld was ervoor open. Op deze reis voelde ik de synchroniciteit misschien wel sterker dan ooit.
Ik dacht of las iets en binnen no time verscheen het in mijn realiteit. Alsof het leven zei: Kijk. Hier. Dit.
Als ik één rode draad uit deze hele reis zou moeten halen, is het: Follow your own path.
Een bevestiging om me opnieuw te focussen op het mooie werk dat ik hier mag doen.
Het beeldje dat we in Santiago de Compostela kochten, herinnert mij daar iedere dag aan. Een Triqueta, die voor mij lijkt op het levenspad van het Transformatiespel.
En tijdens onze laatste autorit reden we langs de Rio Deva. Een knipoog van de Game Deva.
Alsof alles opnieuw zei: Go for it! En ineens werd ook mijn aanbod weer helder. Er komt een vervolg op de Jaarreading: de persoonlijke Jaargids. En daarnaast ga ik full focus voor het Clarity Retreat.
Niet omdat ik op reis ineens een compleet nieuw plan moest bedenken, maar omdat ik onderweg weer kon voelen wat al die tijd al klopte.
Joy & Surrender
En bovenal? We hebben zo ontzettend genoten. Van iedere plek. Van ieder hotel. Van het eten. Van de natuur.
Van de onverwachte ontmoetingen. Van de slingers. Van de blauwe roos.
Van de vlinders. Van de loodgieter die uiteindelijk toch een fontein bleek te zijn. 😊
En natuurlijk mijn favoriete VW-busje; mijn Ventje. Dat we tegen kwamen in Castrillo de los Polvazares, een historisch plaatsje waar het net is alsof je zo de middeleeuwen in loopt.
We hadden vooraf besloten om nog bewuster in het moment te leven, te genieten en ons te laten VerWonderen door wie of wat er op ons pad zou komen.
Joy & Surrender. Oftewel: Jack & Siti. 😊
En dat is precies wat we hebben gedaan. Onze taakverdeling onderweg is trouwens altijd helder:
Jack rijdt. Siti wijst de weg.
Jack is van team blauwe koffer: eerst denken, dan doen. Siti is van team rode koffer: eerst doen, dan denken.
En misschien is dat wel de mooiste samenvatting van deze hele reis.
Je hoeft niet te weten waar je uitkomt. Je hoeft alleen maar te blijven rijden. Te blijven kijken. Te blijven voelen. En soms even te stoppen om te ontdekken dat je allang precies bent waar je moet zijn.
Onze reis in één woord?
VerWondering.
En als ik terugkijk, was Noord Spanje niet alleen een onvergetelijke vakantie. Het was een reis vol contrast. Van stad naar stilte. Van bergen naar zee. Van voetbalstadions naar verlaten bergtoppen. Van Gilda met Txakoli naar café con leche. Van letterlijk verdwalen tot precies de goede weg vinden.
En vooral een reis waarin ik opnieuw mocht ervaren:
Als je je eigen pad volgt, beweegt het leven altijd overvloedig met je mee!

Met bijzonder veel dank aan Ardanza Reizen
En dit alles is mede mogelijk gemaakt door de fantastische hulp van het team van Ardanza Reizen.
Voor ons staat Ardanza voor:
Authentiek
Rust
Dromen waarmaken
Natuur
Zorgeloos
Adembenemende plekjes
En absoluut voor persoonlijke aandacht. Ze hebben onze reis echt perfect georganiseerd.
Ze staan voor slow travelling en doen wat ze zeggen. Het contact was en is nog steeds heel fijn. Ze reageren snel, bieden uitgebreide documentatie en staan voor kwaliteit.
Ze hebben heel goed naar onze wensen geluisterd en dit vertaald in een op maat gemaakte reis.
Je kon gewoon voelen dat ze dat met superveel plezier hebben gedaan.
We werden steeds verwend, met superfijne plekken voor in het vliegtuig, de mooiste kamers, de auto was top, de meest unieke plekjes; authentiek, luxe en vooral ook heel schoon. Vinden wij ook belangrijk! 😊
Als je zorgeloos naar Spanje en Portugal wilt, laat je reis dan door Ardanza samenstellen en organiseren. Zij weten precies waar je moet zijn. Wij zijn enthousiast en kunnen het je van harte aanbevelen!
En nu… van Noord naar Zuid Spanje
Tot slot.
Deze week ga ik van het noorden naar het zuiden. En zal ik ongetwijfeld weer contrast ervaren.
Van een heerlijke reis met manlief, nu gezellig een paar dagen met moeders op stap.
Gaan we weer een citytrip a.k.a. Siti-trip maken. Quality time.
We gaan go with the flow, maar ik heb al wel alvast een leuke fietstocht langs de Highlights geboekt. Tot mijn VerWondering zag ik gisteravond dat het een samenwerkingspartner van Ardanza blijkt te zijn. Hoe “toevallig”!
Voor nu wens ik je een dag vol VerWondering toe en ik lees graag je reactie. 🫶🏽
Liefs,
Siti
Lead with Vision, Power & Intuition
Voel je vrij om dit bericht te delen als je denkt dat iemand anders hier ook iets aan kan hebben.
Zielsvriendschap nodigt je uit om je hart te volgen…