Leestijd: 2 à 3 minuten, afhankelijk hoe snel je leest.
De boekpresentatie van ons boek Zielsvriendschap was voorbij in een oogwenk. Gelukkig hebben we de (after-)movie nog. In deze blog deel ik wat sindsdien is geland: de verwondering, dankbaarheid, de minder leuke kanten van dit proces én mijn volgende stap.
Dankbaarheid die blijft stromen
Allereerst, zoals ik ook al op Instagram deelde, ben ik zó VerWonderd door alle lieve reacties, kaarten, persoonlijke cadeautjes en prachtige bloemen. Mijn hart stroomt echt over van dankbaarheid. Wat was dit bijzonder om mee te mogen maken. Er stond zelfs een wachtrij om ons boek te laten signeren en meerdere gasten zeiden: “Dit was helemaal op z’n Siti’s.”
Een droom die werkelijkheid werd
En nu mag ik me officieel een Eemlandse schrijver noemen. Hoe bijzonder, als je bedenkt dat ik als klein meisje al zei dat ik later in Amersfoort wilde wonen en daar héél gelukkig zou zijn. Zonder logische aanleiding. Ik wist het gewoon. Altijd al. ✨
Naast dat het boek in de Bibliotheek in Amersfoort ligt, is het ook verkrijgbaar in de nieuwste collectie Boekenspektakel in Bibliotheek Utrecht, mijn ‘oude vertrouwde’ stadje waar ik zes jaar met veel plezier heb gewoond. Alsof het zo moest zijn: op de dag van het openingsfeestje ontdekte ik dat het exact vijf jaar geleden was dat ik de eerste blog op deze website schreef, getiteld: Van Achterhoek naar Middelpunt. En waar hangt ons boek? Juist. In de hoek. Maar wél voor het raam. Toeval of synchroniciteit? Zeg het maar.
Zielsvriendschap is geschreven om jou te herinneren aan wat nooit weg is geweest. 💜
Hoewel alles steeds meer is ingedaald, kan ik soms nog steeds niet helemaal bevatten dat ons boek er gewoon al is, en dat het zo positief wordt ontvangen. Veel mensen lezen het binnen één dag uit en er is al zóveel in beweging gezet, bij mezelf en ook bij anderen. Zo mooi om te zien!
Niet alles is rozengeur en maneschijn
Natuurlijk… het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Juist daarom deel ik ook de minder leuke kant. Niet vanuit een slachtofferrol, maar om een volledig beeld te geven.
Het schrijven zelf was geen probleem. Het ging vooral om ruimte maken om het écht te doen. Wat mij hielp, was besluiten: nu ga ik het doen, een datum prikken en dit delen. Dat werd mijn stok achter de deur.
Onze verhuizing hielp ook mee, het huis waar we nu wonen voelt zó kloppend met wie ik moest worden om dit boek te schrijven.
Wat minder fijn was, was de samenwerking met de drukker. Het eindresultaat is prachtig en dat is het belangrijkst. Maar persoonlijk contact en een fijne samenwerking vind ik minstens zo belangrijk. Dat was er helaas niet. En er moesten extra kosten worden gemaakt door factoren buiten mij om. Ik zie het als lesgeld en weet dat het de volgende keer niet opnieuw gebeurt.
Over contrast en timing
Toen ik uiteindelijk de proefdruk ontving, was ik super enthousiast, maar tegelijkertijd kreeg ik een bericht dat me verdrietig maakte. Wat een timing en contrast! Achteraf ben ik er heel dankbaar voor. Het gaf mij waardevolle inzichten en ben heel blij hoe ik ermee om ben gegaan.
In de aanloop naar de boekpresentatie waren er ook mensen die moeilijk deden, niets van zich lieten horen of juist zichzelf uitnodigde terwijl ik daar geen goed gevoel bij had. Afspraken die niet werden nagekomen… je kent het vast.
Op de dag zelf was het winters weer en kwamen er bezorgde berichtjes. Toch bleef ik in vertrouwen en ging ik hardlopen. In de regen. In de sneeuw. Soms begeef je je letterlijk op glad ijs. Maar na regen of sneeuw komt altijd zonneschijn. En zo was het nu ook, al kwamen er lastminute nog een aantal afmeldingen. Gelukkig waren er die middag toch nog zo’n 55-60 mensen door weer en wind (lees: sneeuw) gekomen. Al moet ik zeggen dat kwaliteit voor mij altijd boven kwantiteit gaat.
Verantwoordelijkheid en perspectief
De meeste mensen hebben geen idee wat er allemaal bij komt kijken, totdat ze het zelf meemaken. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar ik neem het niet persoonlijk op. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen keuzes en loopt zijn eigen pad.
Mijn focus en dankbaarheid gaan uit naar iedereen die aanwezig was en naar iedereen die er op welke manier dan ook voor me was tijdens dit proces. Dat is een Zielsherinnering die ik voor altijd meedraag.
Wat nu volgt
2026 is voor mij het jaar van de Vrijheid. Ik ben nog selectiever in waar en aan wie ik mijn aandacht en energie besteed. Minder online, meer offline. Is er geen gelijkwaardige of wederzijdse relatie (meer)? Dan is het EXIT. Juist dat kader brengt nog meer vrijheid, van binnen én van buiten.
En… ik ga weer alleen naar Schotland. Voor een paar weken. Een onlogische, verrassende keuze die ik diep van binnen voel, ook al zag ik het niet aankomen.
Schrijver Hans Peter Roel signeerde drie jaar geleden De eeuwige wereld voor mij met de woorden:
“Schotland roept je.”
Zonder te weten wat voor impact dat zou gaan hebben. Schotland heeft me niet alleen geroepen, het heeft me diep geraakt.
Vanochtend trok ik de PoSITIvity-kaarten Spelen en Schrijven. En dat is wat ik blijf doen. Daar ligt mijn hart. In combinatie met JOY is dat voor mij gegarandeerd succes.
Ons boek Zielsvriendschap blijft me inspireren en verbinden. Het is zoveel meer dan een boek. Het is een uitnodiging om stil te staan bij wat nooit weg is geweest en om met nieuwsgierigheid en lef je eigen pad te volgen.
Later dit jaar staat er bovendien nog een avontuurlijke reis op de planning, naar een onverwachte plek die ik niet had zien aankomen, maar die zich nu perfect aaneen lijkt te sluiten met alles wat ik dit jaar graag zou willen ervaren en delen. But first things first. Vandaag geef ik mijn eerste keynote over ondernemen met lef op het exclusieve congres van Weddingplanners International. Daar waar het ondernemerschap begon, 15 jaar geleden…
Voor nu wens ik je een dag vol VerWondering toe en ik lees graag je reactie als iets je hieruit geraakt heeft!
Liefs,
Siti
Lead with Vision, Power & Intuition
Voel je vrij om dit bericht te delen als je denkt dat iemand anders hier ook iets aan kan hebben.
Zielsvriendschap nodigt je uit om je hart te volgen…