En speciaal voor iedere dochter waarvan haar vader in de spirituele wereld is.
Alleen
Vorige week zaterdag werd ik wakker met een onbestemd gevoel. De emoties gierden door mijn lijf en ik voelde mij op dat moment eenzaam, alleen, verdrietig, boos, teleurgesteld. De hele mikmak. Zonder enige aanleiding.
Later sprak ik trouwens een vriend die exact hetzelfde ervaarde op dat moment. Heel bijzonder.
Hoe dan ook. Ik begreep er helemaal niets van, maar dat hoeft gelukkig ook niet. Het enige wat ik hoefde te doen was het te voelen. En dat deed ik. Vervolgens ben ik gaan schrijven in mijn Journal.
Nou moet ik wel zeggen, het was een week waarin ik drie voorstellingen zag die diepe indruk op mij hebben gemaakt, veel sociale activiteiten en weinig me-time. Geen handige combi voor iemand die juist heel veel me-time nodig heeft. Dus wellicht dat dit van invloed is geweest, maar het maakt ook eigenlijk ook niet uit. Dit is wat er was en dat was ok.
Teken
Deze zin schreef ik letterlijk op in mijn Journal:
‘Pap, als je bij me bent, wil je mij dan een duidelijk teken geven? Ik voel me zo alleen, ook al ben ik dat niet. Dat weet ik.’
Die avond gingen we naar de voorstelling ‘Bitterlief’ (wat Zielsveel betekent in het Zuid-Afrikaans ;)) van Stef Bos. Echt een aanrader! Wat een waanzinnige voorstelling. Die man is geniaal en een ware kunstenaar!
Dit is wat je weten moet
De voorstelling eindigde met het lied ‘Dit is wat je weten moet’, waarin een vader zijn dochter toezingt en o.a. de boodschap geeft om te vertragen.
Precies het thema dat de afgelopen weken een grote rol in mijn leven speelt. Alsof dit speciaal voor mij geschreven was.
Die tekst ook. Je kunt het nummer op Spotify beluisteren. Luister het maar eens. Zo spot on!
Synchroniciteit
Het nummer eindigt met de zin: Je bent nooit alleen. Ik kreeg kippenvel en dacht.
WAUW. WAUW. WAUW. Hoe bijzonder is dit! Een duidelijker antwoord had ik niet kunnen krijgen.
Vervolgens rijden we naar huis en zie ik op de klok dat het 22.22 uur is en misschien heb je de foto in mijn Insta story’s gezien, staat er voor ons een auto voor het rode stoplicht met het kenteken 222.
Als dit geen synchroniciteit en knipoog van het Universum is?! Voor mij staat 222 voor Samenwerken & Vertrouwen.
De volgende ochtend deed de modem het niet meer. Wat betekent dat er geen internet/WiFi-verbinding was, en ik dus niet kon werken. Wat ik altijd heerlijk vind op de vroege zondagochtend. Ik balen.
Dus ben ik maar gelijk gaan hardlopen. Stiekem hoopte ik dat als ik terug zou zijn, de verbinding hersteld was, maar dat was niet het geval. Blijkbaar was het niet de bedoeling dat ik die dag aan het werk zou gaan en was de boodschap duidelijk: VERTRAGEN. Want als ik dat niet zelf doe, dan zorgt het Universum (of hoe jij het ook wilt noemen) er wel voor dat het gebeurt.
Offline
Dus vorige week zondag heb ik een heerlijke offline dag gehad en van daaruit heb ik weer allemaal mooie, nieuwe inzichten opgedaan. Iets wat anders misschien niet het geval geweest zou zijn. Het voelde zo kloppend!
Al was er ook nog steeds het verlangen om lekker aan het werk te zijn, want ik houd van mijn werk.
Twee dagen later kwam er een monteur langs en was de verbinding met 5 minuten hersteld. Precies op het moment dat mijn broertje belde om te vertellen dat ik voor de 3e keer in nog geen twee jaar tante was geworden van weer een heel lief en knap neefje. Zo snel kan het gaan.
Durven ontvangen
Ik voel me intens dankbaar voor de mooie boodschappen die het Universum ons continu geeft. Het communiceert op een wonderbaarlijke wijze met ons, mits je ervoor openstaat.
Zou je ook meer wonderen & synchroniciteit in je leven willen ervaren? Dan hoor ik het graag. Ik help je graag verder.
Want, ook jij lief mens bent niet alleen. Er is hulp in overvloed. 😉
Liefs,
Siti
