Leestijd: 3 à 4 minuten, afhankelijk hoe snel je leest. 😘

Bewustzijn en Respect

Allereerst vind ik het belangrijk om duidelijk aan te geven dat ik met dit stuk niemand opzettelijk wil kwetsen, voor in hoeverre dat überhaupt mogelijk is, maar je snapt me denk ik wel. Wanneer jij heel anders in de situatie staat als ik, dan wil ik absoluut niet voorbij gaan aan de consequenties of gevolgen die dit mogelijk voor jou heeft.

Een persoonlijke ontdekkingstocht

De enige reden waarom ik dit met je deel, is omdat ik graag mijn persoonlijke verhaal met je wil delen. Niet omdat ik mezelf wil verantwoorden, maar omdat ik geloof dat je er wellicht inzichten voor jezelf uit kunt halen. Op welke manier dan ook.

Misschien herken je je in mijn verhaal. Misschien ook totaal niet en heb je er een hele andere kijk op. Weet dat dat voor mij allemaal oké is en dat meen ik oprecht. Ik ben hier niet om wie dan ook ergens van te overtuigen. Misschien is dat ook wel juist mijn boodschap. Dat we elkaar gewoon in elkaars waarde kunnen laten en elkaars keuze respecteren, wat die keuze dan ook is.

Traditionele opvattingen over het moederschap

Velen van ons zijn opgevoed met het traditionele idee van huisje, boompje, beestje en dat we ons verder zouden moeten voortplanten. Als vrouw was het heel ‘normaal’ dat je moeder werd en dat je voor je kinderen ging zorgen. En nog steeds is dat over het algemeen het geval, al lijkt daar langzaam wel een transformatie in te komen.

Het gevoel van moeder willen zijn of kinderen willen krijgen heb ik nooit gehad. Als kind speelde ik ook nooit met poppen en was ik denk ik ook niet het standaard meisje-meisje. Ik heb altijd een heel sterk gevoel gehad dat ik hier met een andere missie ben en dat ik er in dit leven niet voor gekozen heb om zelf kinderen te krijgen.

Vrijheid als kernwaarde

Vrijheid is een van mijn grootste kernwaarden. In alle facetten van het leven. En natuurlijk, waar een wil is een weg, maar in mijn ideale levensplaatje is er geen ruimte om kinderen te hebben. En heel eerlijk? Ik heb hier ook een andere visie op dan de meeste mensen en als ik zie welke uitdagingen gezinnen en relaties momenteel hebben, dan ben ik heel dankbaar voor mijn keuze. Het zal ongetwijfeld niet zo zwart-wit zijn als ik nu stel, maar ik vertrouw erop dat je mijn intentie kunt voelen. En als dat niet het geval is, dan is dat ook goed.

Een ander pad: Moederschap zonder kinderen

Af en toe heb ik mij afgevraagd of mijn keuze voortkwam uit onderdrukte emoties of angsten. Of dat het met mijn adoptie te maken had of wat dan ook. Hoewel ik mij hier zelden vervelend over heb gevoeld, bekroop mij soms wel het eenzame gevoel dat ik als enige in mijn omgeving hier bewust voor koos.

De rol van mijn familie

Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik in het gezin waar ik in opgegroeid ben, nooit vervelende (de welbekende standaard) opmerkingen heb gehad en was er alle begrip voor mijn keuze. Alsof ze onbewust ook gewoon aanvoelde dat dit klopt voor mij. Dat vond ik heel fijn en nog steeds. 

Erkenning van mijn keuze

Jaren geleden had ik een oudere dame op mijn massagetafel, die na afloop vanuit het niets tegen mij zei: ‘Ik voel dat jij een hele goede moeder bent geweest’. Wow, die kwam binnen. Eindelijk iemand die kon voelen wat ik al die tijd al voelde. En onlangs kreeg ik tijdens het Iriscopie consult hier ook meer helderheid over. Daar hoorde ik voor het eerst over ons familiethema dat gaat over het verlies van een kind, doordat iemand anders dat besloten heeft. Veiligheid en onveiligheid spelen hierin een belangrijke rol. In de positieve zin van het woord betekent dat, dat ik in het nu, echt in staat ben om als een moeder voor anderen die behoefte hebben aan veiligheid en ontwikkeling, te zorgen.

Mijn blauwdruk

Vanuit mijn Human Design chart en allerlei andere wetenschappelijke inzichten komt dit ook steeds heel sterk naar voren. Het is de balans tussen de mannelijke/vaderlijke en vrouwelijke/moederlijke energie die in mijn blauwdruk zit en die ik ook voorleef. Ik weet dat ik blindelings op mijn eigen intuïtie kan vertrouwen. Ongeacht de mening van anderen. Mijn innerlijke kompas wijst mij de weg. Altijd.

Doorbraak familiethema

Het werd mij duidelijk dat ik het vanuit de familielijn anders mag doen en dat ik het familiethema ‘oplos’, zonder dat ik per se in dit leven een moeder ben door fysiek kinderen te baren. Dus doordat ik er in dit leven bewust voor gekozen heb om hier vrij van te blijven en daarmee het ook niet opnieuw hoef mee te maken. Dat is ook niet nodig, want mijn voorouders hebben dit al beleefd. Dit was ook het inzicht dat ik moest krijgen. Letterlijk en figuurlijk. Hoe bevrijdend is dat?!

Want hoe vaak zie je dat mensen de ballast van hun voorouderlijke lijn met zich meedragen. Dat wordt van generatie op generatie doorgegeven, totdat men zich hier bewust van is.

Respect voor elkaars keuze

Laten we elkaars pad respecteren, koesteren en ondersteunen, wetende dat we allemaal verschillende reizen hebben te maken, hier op deze prachtige planeet. Mijn keuze om geen moeder te worden, heeft me geleid naar een dieper begrip van mezelf, mijn familiegeschiedenis en mijn roeping om anderen te ondersteunen op hun eigen reis naar balans en harmonie.

Tot slot

Ik vertrouw erop dat we allemaal de moed vinden om bewuste keuzes te maken, die in lijn zijn met onze ware essentie. Of je nu kiest voor het moederschap, een ander pad volgt of ergens daartussenin. Ik sta naast op je reis. Neem gerust contact met mij op als je voelt dat ik je ergens bij kan helpen.

Enne, mijn rol als tante van mijn lieve neefjes en nichtjes is ook een hele bewuste keuze en geeft mij heel veel vreugde. 😜

Ik wens je een mooie dag vol verwondering toe! 💜💛🧡

Liefs, Siti

Ps. Heb je een kinderwens en lukt het (nog) niet om zwanger te raken? Ik heb hier al meerdere vrouwen bij mogen supporten, met succes. Waaronder ook mijn lieve schoonzusje en deze dame. 

Voel je vrij om dit bericht te delen als je denkt dat iemand anders hier ook iets aan kan hebben. X