Leestijd: 3 à 4 minuten, afhankelijk hoe snel je leest. 😘

Geen zin om te lezen? Een mini-video impressie vind je hier op Instagram @SitiMuntanah.nl (Geluid aan)

Soms brengt het leven je toevalligheden die geen toeval lijken te zijn. Je komt op het juiste moment, op de juiste plek, en alles valt op zijn plek alsof het Universum je een knipoog geeft. In deze blog neem ik je mee op een bijzondere vijfdaagse Citytrip a.k.a. Sititrip naar Praag met mijn moeder, waarin synchroniciteit, contrast en verbinding centraal stonden.

Het Jaarlijkse Moeder-Dochter Uitje

Sinds een paar jaar hebben mijn moeder en ik een traditie: een jaarlijks Moeder-Dochter-uitje. We wonen niet bepaald dichtbij elkaar en zien elkaar vaak alleen in het gezelschap van anderen. Daarom is het des te leuker om tijd vrij te maken voor quality time samen. Hoewel we qua karakter enorm verschillen, delen we een liefde voor reizen. Dat werd de basis van onze trip.

Dit jaar kozen we voor een vijfdaagse citytrip naar Praag. Het was bijna niet doorgegaan. Vlak voor vertrek belde mijn moeder me in paniek op: “Heb je het weerbericht gezien? Praag bereidt zich voor op overstromingen, het is er levensgevaarlijk! Moeten we wel gaan?” Ik moest lachen. Nee, ik kijk geen journaal. Ik vaar liever op mijn innerlijke kompas dan op de berichtgeving van anderen. Het herinnerde me meteen aan het begin van dit jaar, toen we tijdens Storm Isha naar Egypte vlogen. Iedereen om ons heen was ongerust, maar ik voelde geen moment dat er gevaar was. En net als toen, wist ik nu zeker dat we naar Praag moesten gaan.

Vertrouwen op Je Gevoel

Mijn moeder twijfelde nog steeds, tot ze groen licht kreeg van een kennis in Tsjechië. Dat gaf haar geruststelling, maar ik wist allang dat alles goed zou komen. We stapten in het vliegtuig en alles verliep vlekkeloos. We landden veilig in Praag, zonder enig teken van noodweer. Sterker nog, op een beetje miezer na op de eerste dag, hadden we prachtig weer tijdens de hele trip.

Toen we Praag binnenliepen, zag ik meteen een bord met de naam “V-Café”. Voor mij had dit een diepere betekenis — een teken van het Universum, waarvan ik later in een aparte blog meer zal vertellen. Dit soort toevalligheden kwamen de hele reis door terug, als bevestiging dat we precies waren waar we moesten zijn.

Synchroniciteit in Alles

Onze eerste stop was een leuk ontbijttentje. Terwijl de andere cafés overvol waren, vonden wij een rustig plekje dat perfect voelde. Het was alsof we geleid werden. Na het ontbijt bezochten we het Illusion Art Museum, een wens van mijn moeder. Het grappige was dat het museum vlakbij ons was, alsof het voorbestemd was dat we daar zouden belanden. Toeval? Voor mij voelde het als synchroniciteit. Dit patroon herhaalde zich gedurende de hele reis.

Wat me vooral raakte, was hoe vaak we dezelfde kleding droegen zonder het van elkaar te weten. Drie keer kozen we voor een vergelijkbaar outfit. Hoe verschillend we ook zijn, dit was een teken van de verbondenheid die we delen. Het voelde alsof het Universum ons liet zien dat contrast en harmonie elkaar perfect aanvullen.

Vertrouwen en Loslaten

Toen we bij ons appartement aankwamen, kreeg ik de deur dmv een sleutelcode niet open. Eerst de hoofdingang niet, daarna ook de deur naar het appartement niet. Na tientallen pogingen besloot ik mijn tactiek te veranderen, en natuurlijk: toen lukte het. Dit was weer zo’n moment waarop ik leerde dat als je blijft doen wat je altijd deed, je krijgt wat je altijd kreeg. Soms moet je dingen anders aanpakken om vooruit te komen.

Ook dit patroon herhaalde zich. Bij het vinden van een ophaallocatie voor een Über of tijdens onze geboekte fietstocht door Praag. Vaak is iets dichterbij dan je denkt, maar het Universum nodigt je uit om vertrouwen te hebben en geduld te tonen.

Een Bijzondere Zoekttocht: Kaarsjes aansteken in de Kerk

Een ander mooi moment van de reis was onze zoektocht naar een kerk om kaarsjes aan te steken. Dit is een traditie die mijn moeder altijd in ere houdt ter nagedachtenis aan mijn vader en aan Gerrie & Lisan. Ze steekt altijd twee kaarsjes aan; ik heb iets met het getal drie, dus ik steek er altijd drie aan. Niet omdat ik iets met de kerk heb, maar het ritueel van kaarsjes aansteken voelt fijn.

We kwamen echter geen enkele kerk tegen waar dit kon, tot we bij een kerk kwamen die de naam van mijn man droeg. En ja hoor, onverwachts vonden we de kaarsjes om aan te steken. We wisten het: dit was precies wat er moest gebeuren.

Een Metafoor voor het Leven: Beklimming van de Petrin Heuvel

De beklimming van de Petrin Heuvel was een ander hoogtepunt van de reis. Het beklimmen van een heuvel of berg heeft altijd iets symbolisch voor mij. De inspanning, het doorzettingsvermogen, en dan het moment van beloning als je de top bereikt. We klommen naar boven en werden beloond met een spectaculair uitzicht over Praag. Het voelde als een metafoor voor het leven: als je volhoudt, kun je op een hoger niveau alles overzien.

Enne, respect voor mijn moeder die op haar leeftijd zonder problemen naar boven liep. 

Harmonie in Relaties

Tijdens deze trip werd ik ook herinnerd aan de harmonie in mijn eigen relatie met mijn man. We vullen elkaar perfect aan. Ze zeggen weleens dat een 6/2 profiel en een 3/5 profiel in perfecte harmonie leven, en in ons geval klopt dat helemaal. Zijn milt is ook volledig open, wat betekent dat hij van nature geen angst kent. Mijn milt is daarentegen bijna volledig ingekleurd, wat betekent dat ik die angst wel heb, maar ik heb ook de moed om die angst te transformeren. Dit even terzijde voor de kenners van Human Design. 😉

Wat ik voornamelijk met hem heb geleerd, is om vertrouwen te hebben. Geen zorgen te maken over wat anderen zeggen, maar je eigen pad te volgen. Deze reis naar Praag was daar weer het bewijs van. Ik voelde dat we moesten gaan, en dat gevoel bleek volledig juist te zijn.

Lessen uit het Boek en een Spel met het Universum

Tijdens deze reis had ik een bijzonder boek bij me. Hoewel ik er niet veel in heb gelezen, waren de stukken die ik las precies wat ik nodig had. Voor het eerst las ik over de Pinnacle, een cluster van energieën waar ik nooit eerder van had gehoord. En alsof het niet toevallig kon zijn, zaten we op een gegeven moment in Café Louvre en zag ik het weer.

Alles kwam samen, alsof het Universum me wilde vertellen dat ik op het juiste pad was.

Tijdens de terugvlucht las ik in mijn boek dat actie nemen niet altijd betekent dat je iets moet doen. Soms betekent het juist vertragen, stil worden en observeren. Dit sloot perfect aan bij wat ik eerder die week in mijn journal had geschreven. En alsof het Universum me nog een laatste knipoog wilde geven, wees mijn moeder bij aankomst op Schiphol naar een vliegtuigmaatschappij PLAY die ze nog nooit eerder had gezien. We konden niet anders dan lachen. Het was het ultieme teken om meer te spelen en het leven minder serieus te nemen.

Herinneringen Maak Je Nu

De belangrijkste boodschap van deze reis is simpel: herinneringen maak je in het nu. Met de mensen die je liefhebt, ongeacht of je altijd op dezelfde golflengte zit. Alles valt op zijn plek als je elkaar accepteert zoals je bent. Deze reis met mijn moeder was PRAAGTIG in elk opzicht. De magie van de stad, de synchroniciteit, de verbinding — het was allemaal aanwezig.

Moraal van het verhaal: vertrouw op je gevoel, laat je niet leiden door de angsten van anderen, en speel meer. Zoals ik altijd zeg: “Let’s Play.” Het leven is te kort om alles serieus te nemen.

Call to Action: Jouw Persoonlijke Jaarreading 2025

Ben je op zoek naar begeleiding in het volgen van je eigen pad? Wil je meer inzicht in de energieën die jouw leven beïnvloeden? Vraag dan jouw persoonlijke Jaarreading voor 2025 aan. Ontdek welke lessen en kansen het nieuwe jaar voor jou in petto heeft, en leer hoe je synchroniciteit en vertrouwen kunt omarmen.

Voor nu wens ik je een prachtige dag vol verwondering! 💜💛🧡💚

Liefs,

Siti

Voel je vrij om dit bericht te delen als je denkt dat iemand anders hier ook iets aan kan hebben. X